“Damlaya damlaya göl olur.”

“Ayağını yorganına göre uzat.”

“İşten artmaz dişten artar.”

“Çullarını yama yüzyıl giyersin.”

 sözleri ile yetişen bir nesil olarak annelerimizin yaptığı tasarruflardan birkaç örnek vermek istiyorum;

Eskiden ayakkabılar bir çizik yüzünden atılmaz tamircilere götürülürdü. Ayakkabıcı “bunu atın gitsin” diyene kadar kullanılırdı.

Televizyon kumandaları poşetin içine konulurdu. O poşeti yırtmak yürek isterdi.

Kördüğüm olmuş ipler makasla kesilmez, kördüğüm açılana kadar uğraşılırdı.

Lüzumsuz hiçbir ışık açık bırakılmazdı. Hatta lüzumun dereceleri vardı.Çocuk korkuyor diye ışık açık bırakılmaz, çocuk uyuyana kadar başında nöbet tutulurdu.

Çamaşır makinesi içinde yer kalmayana kadar doldurulur öyle çalıştırılırdı.

Bez mendil kullanılır ve bunlar yıkanır tekrar kullanılırdı.

Hiçbir şişe,kutu,plastik kap atılmaz kullanılırdı.

Yırtılan hiçbir şey atılmazdı ya dikilirdi, ya yama yapılırdı ya da başka bir amaç için kullanılırdı.

Tencerede kalan yemek başka bir yemek olarak karşınıza gelebilirdi.(Bu konuda yaratıcılığın sınırlarını belirlemek hatta burada anlatmak gerçekten zor.)

Bayatlamış gıdadan bile ümit kesilmez üzerinde uzun uzun düşünülürdü.

Ekonomik değeri ne olursa olsun bozulan bir şey tamire gider. Tamir edilemezse başka bir şey için kullanılabilirliğine bakılır sonuç alınamazsa hurdacıya satılırdı.

Az kalan şampuanların içine su katılırdı.

Bakır kaplar kalaylanırdı.

Günlük yaşamda sürekli lazım olmayan bir şeye gereksinim duyulursa sorulmadık kimse bırakılmaz. Satın alma sürecine gidilmezdi.

Çocuklara alınacak her şey çocukların büyüme potansiyeli dikkate alınarak alınırdı.

Çocuklara bankalar kumbara dağıtırdı.Çocuklar harçlıklarını kumbaralara atarlardı.

Eski gazeteler atılmaz kullanılırdı. Hatta satılırdı.

Defterler ve kitaplar ciltlenir kardeşlere veya komşu çocuklarına miras olarak bırakılırdı.

Eski giysiler fakirlere dağıtılırdı.

Vs vs

Bir zamanlar fakirliğinden hatta canından tasarruf eden bu millet kurtuluş savaşını kazandı. Sonra ki yıllarda yukarı da örnek olarak verdiğim olaylarla bir nesil eğitim hayatını tamamladı.Hatta evler,arabalar,araziler alındı.Tasarruf ettikçe mutlu olan bir nesil yetiştirdi bizi.Bizde çocuklarımıza tükettikçe nasıl mutlu olunur.Çok tüketmek için ne yapmalılar onu anlatıyoruz.

http://yarinneolacak.net/wp-content/uploads/2011/01/kumbaraiş.jpghttp://yarinneolacak.net/wp-content/uploads/2011/01/kumbaraiş-150x150.jpgS Barış YazıcıHayata dairanneler tasarruf,eskiden tasarruf etme,iş bankası kumbara
'Damlaya damlaya göl olur.' 'Ayağını yorganına göre uzat.' 'İşten artmaz dişten artar.' 'Çullarını yama yüzyıl giyersin.'  sözleri ile yetişen bir nesil olarak annelerimizin yaptığı tasarruflardan birkaç örnek vermek istiyorum; Eskiden ayakkabılar bir çizik yüzünden atılmaz tamircilere götürülürdü. Ayakkabıcı 'bunu atın gitsin' diyene kadar kullanılırdı. Televizyon kumandaları poşetin içine konulurdu. O poşeti yırtmak yürek isterdi. Kördüğüm olmuş...